Marathon van Athene

Zoals al eerder op onze site gemeld hebben een aantal van onze lopers de marathon van Athene gelopen. Hierbij hun verslag:

Grieken bedanken marathonlopers, Bravo, bravo…….thank you, thank you!

In navolging van wat de beroemde Griekse held Phidippides precies 2500 jaar geleden deed, hebben Wim Spier, Jaap Stouthamer en Gino Lambert van Climax het traject van Marathon naar Athene, oftewel DE marathon, gelopen. Ook Ada Groeneveld was hierbij van de partij maar wegens een hardnekkige blessure heeft zij zich moeten beperken tot de 10 km loop.

Zondagochtend 31 oktober voor dag en dauw moest er worden opgestaan. Nu was er de mazzel dat de klok terug naar wintertijd ging dus dat leverde toch een redelijke nachtrust op.
In het hotel in Nea Makri, circa 10 km van Marathonas (Marathon) vandaan, werd tijdens het ontbijt flink gestapeld om het zware traject van Marathonas naar Athene te kunnen afleggen. Om 06.45 uur vertrok de bus naar de startplaats. De sfeer in de bus was in de vroegte al erg goed. De zon kwam langzaam over de bergen heen en aangezien de lucht redelijk wolkeloos was beloofde het een mooie zonnige dag te worden. Misschien wel wat te warm.
Rond 7.00 waren arriveerde de bus bij het stadionnetje van Marathonas waar de startlijn was gelegd. Het was al een drukte van jewelste.
Steeds meer bussen werden geleegd rondom de start. Allerlei nationaliteiten waren te zien. Wim, Gino en Jaap spraken zelfs een Belg die van plan was om verkleed als Phidippides de marathon af te leggen, inclusief helm. Toen hij dat even wilde demonstreren had hij daar wellicht meteen spijt van want iedereen wilde met hem op de foto. Later bleek dat er meer mensen verkleed als Griekse soldaat de marathon liepen, tot groot enthousiasme van het Griekse publiek.
Ondertussen deed een Griekse omroeper zijn best om iedereen naar zijn startvak te dirigeren maar ook vooral de niet benodigde kleding en dergelijke naar de vrachtwagens te brengen. Deze vrachtwagens zouden naar Athene rijden alwaar de spullen weer teruggehaald kunnen worden.
Het loopt langzaam richting 9.00 uur; de starttijd. Wim, Jaap en Gino gaan ieder naar het hun toegewezen startvak. De zon staat inmiddels al wat hoger aan de hemel en van kou is al geen sprake meer. De omroeper doet nog steeds verwoede pogingen iedereen naar de vrachtwagens en vervolgens naar het juiste vak te krijgen. Hij smeekt bijna: Please go now!!
Voordat iedereen start leggen alle lopers de eed af. Deze wordt zowel in het Grieks als Engels door een paar atleten in de microfoon uitgesproken waarbij alle lopers de hand omhoog houden.
Het is 9.00 uur en startvak 1 wordt weggeschoten waarna een groot aantal snippers de lucht in vliegen. In het stadion aan de finish is dit op grote schermen te zien. Na ongeveer een minuut wordt startvak 2 de weg op gedirigeerd. Gino is dan ook op weg. Jaap volgt vanuit vak 5 enkele minuten later en Wim mag na nog een paar minuten ook de weg op. In Wims startvak staan echter ook de Power-walkers, wandelaars die het traject al wandelend afleggen. Deze fanatieke wandelaars staan overwegend voor in het startvak dus dat houdt Wim behoorlijk op. Anderzijds weerhoudt het hem ervan om te snel van start te gaan. Elk nadeel……
Het parcours begint vlak al moet je bij het Griekse asfalt wel wat beter opletten. Een straatkolkje ligt net iets meer verhoogd of verdiept dan bij ons, wat net je enkel kan kosten.
De zon staat in het begin vol in ons gezicht en doet aardig zijn best. Een handje vol toeschouwers is al aanwezig en applaudisseert.
Ondertussen start Ada met zo’n 12.000 andere lopers bij de 10 km loop. Hier worden ze niet in vakken weggeschoten dus het duurt even voordat de gang er in zit. Ada staat redelijk achteraan dus de eerste kilometer gaat in zo’n 8 minuten. Uiteindelijk komt toch de vaart er in en kan ze, net als de Griekse premier die ook meeloopt, de finishlijn van het oude Olympisch stadion passeren.
Inmiddels passeren de marathonlopers het 5 kilometer punt. Dit is bij de gedenkplaats van de slachtoffers van de slag bij Marathon en hier is ook de eerste drankpost. Water wordt in halve liter flesjes uitgereikt. Even een verfrissing, heerlijk. Na de eerste 5 km is er na iedere 2½ km een post met in ieder geval water. Om de 5 km is er ook nog sportdrank en op verschillende posten zijn er ook nog bananen en gelletjes. Zelfs bij km 35 en 40 is er cola te krijgen voor de liefhebber. Met andere woorden: de Griekse verzorging onderweg is prima.
Ook het Griekse enthousiasme onderweg is erg mooi. “Bravo, bravo” wordt er overal geroepen. Maar menig toeschouwer schreeuwt de lopers toe: “thank you, thank you”. Ongelofelijk hoe blij en dankbaar ze dus zijn dat wij in hun marathon meelopen. Erg leuk.
De route op zich is niet bijzonder. Eigenlijk is het de doorgaande weg van Marathonas naar Athene. Die loopt alleen niet helemaal vlak. Na de eerste paar kilometers is het nog redelijk vlak. Vanaf kilometer 5 tot kilometer 12 gaat het wat op en af maar vanaf kilometer 18 tot kilometer 31 is het klimmen. Niet altijd even hard maar het blijft wel stijgen. Da’s heftig. De zon schijnt inmiddels wat meer van opzij wat op zich niet heel erg is. Het blijft echter onverminderd warm. Gino doet het wat rustig aan op de klim. Jaap besluit de steile stukken te wandelen. En Wim…….Wim heeft last van kramp in de kuiten. Ondanks de spray die de Griekse EHBO-ers veelvuldig op Wims kuiten spuiten lukt het niet om lekker te lopen (“dat spul helpt voor geen meter”, zal Wim later zeggen).
Na kilometer 31 gaat het meteen redelijk rap naar beneden. Ook niet heel fijn als je met al redelijk vermoeide benen moet gaan remmen. Het Griekse publiek blijft echter onverminderd enthousiast. “Bravo, bravo……thank you, thank you”.
De laatste 10 kilometer gaat het overwegend naar beneden maar het blijven wel de laatste 10 kilometer van een marathon. Met pijnlijke bovenbenen (Gino), een pijnlijke kleine teen (Jaap) en nog steeds die opkomende kramp (Wim) legt ieder van ons het laatste deel af. En daar wacht dan de beloning. In een geweldige ambiance kom je het stadion binnen. In de laatste meters is de pijn weg. De hele tribune klapt en juicht. Ook onze eigen trouwe fans natuurlijk. Fantastisch. Gino loopt als eerste swingend op de muziek over de finishlijn. Jaap volgt juichend en met een brok in de keel een tijdje later. En uiteindelijk komt ook Wim na hardnekkig doorbijten en volhouden over de finish.
Een marathon om bij te schrijven.