Mijn mooiste loopmoment was...

In het Run & Read Magazine van Runnersworld hebben we de rubriek: 'Mijn mooiste loopmoment was..'

We willen graag jullie mooiste loopmoment weten. Word jij geraakt door de omgeving, of is het je eigen looppresentatie die leidend is voor je gevoel, of raakt jou juist het groepsproces binnen je loopgroepje. We zijn heel benieuwd! Stuur jouw mooiste loopmoment naar info@runnersworld.nl.

De mooiste, leukste, aangrijpendste, enthousiaste loopmomenten worden geplaatst op onze website en daaruit maken we weer een selectie voor het Run&Read magazine.
Komt jouw loopmoment in de Run & Read, dan ontvang je ook nog een Runnersworld cadeaubon, ter waarde van 50,- euro.
Stuur nu in voor de volgende editie van het magazine, we kunnen niet wachten!

______________________

Onderstaand de winnaars in de editie najaar 2011:

WINNAAR 1: Inge Wegereef

Marathon 2011 Kippenvel!

Hard en goed getraind waren we 11 Voorne atleten en onze eigen oer-Voorne trainert Dick die ons in alles heeft gecoacht De marathon van Rotterdam op 10 april 2011 is ons doel. Hard getraind dus. Rondje Oostvoornse meer en Brielse meer en 30 kilometers op zondag morgen Tevreden stelden we vast dat we niets hadden ingeschreven voor Rotterdam.
Op vrijdag 8 april met zijn allen naar WTC voor het halen van ons startnummer. Niet iedereen kwam thuis met alleen een startnummer. Het nodige werd aangeschaft waaronder een leuk hardlooprokje en een leer jasje en voor onze trainer Dick een lekker shortje waarin zijn prachige getrainde benen goed in naar voren komen.
Met 18 graden Celsius zou dat met zeven marathonmaagden een beleving worden We hebben er naar toe geleefd. Menig zondagochtend begon om half tien bij het krieken der duinen en werd afgesloten met koffie en bubbeltje toe

Eindelijk was het op 10 april
Na de gebruikelijke slapeloze nachten: hebben we alles meegenomen? Is iedereen ingeschreven? Zijn we er echt wel klaar voor? Is Linda wel klaar en hoe doet ze dit met zo�n zere schouder?Vet gesponsord door Runnerworld uit Spijkenisse (wat een shirts!) gingen we op pad met metro naar Rotterdam .

Bij aankomst in het Hilton bleek de kamer prachtig en had Dick nog een masseur geregeld Hij bleek een aardige vent, en begon onze kuiten te masseren. Bij Mirjam vonden wij de kuiten wel heel hoog zitten maar dit ter zijde
Een ieder kreeg nog een groot aantal adviezen en alle intieme delen werden ingesmeerd met een grote pot uienzalf die Mirjam had meegenomen. Marjolein maakte zich druk over het feit of ze nu wel of niet met een zonneklep moest lopen. De temperatuur was ruim onder de 20 graden. Prima loopweer!! . Kortom alles wees erop dat we er klaar voor waren. Een feest moest het worden. Kippenvel hadden we al. We hadden uitzicht vanuit onze hotelkamer op het parcours.

Het werd al lekker druk.
Om vijf over half elf geeft Dick het commando :We gaan naar buiten. De start geeft vreselijke stress. Marjolein en Sonja hebben een ander startvak en onze trainer Dick met Margriet ook. Jeetje kunnen we elkaar nog wel vinden. Dick heeft wel Pijnenburg achter op zijn tas maar de ballon die hij zou gebruiken als pacer had hij net weg gegeven. Kortom stress. De adrenaline giert door mijn lijf. Ok Lee Towers begint te zingen en we zijn weer even een team. Het start schot klinkt en zes minuten ga ik over de start. Het gaat beginnen!
Voor mij mijn derde marathon. Gelukkig hebben Dick en Margriet op ons gewacht en onze trainer is weer bij ons.
Wat geeft dit een rustig gevoel Na 5 kilometer klok ik 31 minuten. Op schema, maar het voelt goed. Margriet en Marleen lopen lekker bij me. Mirjam gaat ff een tandje sneller om bij onze jonge telg Sophia te lopen.

Wat is het een feestje in Rotterdam.
Overal leuke enthousiaste mensen en wat stralen mensen positieve energie uit en daar loop ik heerlijk op
Na 10 kilometer zie ik mijn ouders. Zij staan daar toch maar weer en ik geef ze allebei een dikke kus. Ik voel dat het helemaal goed gaat komen .Bij elke drankpost uitgebreid drinken en tussendoor sponzen. De zon brandt onbarmhartig op mijn hoofd. Ja ik had wel aan zonnebrand gedacht en ja, ik had een pet op moeten zetten. Bij 18 kilometer zie ik dat Mirjam het niet zo lekker heeft. Elke keer zegt ze ga je gang. Loop maar door .Dit gaat niet goedkomen samen finishen.
Ik loop een stukje terug en ga naast lopoen. Spreek haar heel duidelijk toe. Ga jij het halen? Natuurlijk zegt ze . Dan ga ik nu mijn eigen race lopen. Ik zie je in het Hilton Hotel.
Ik haak weer aan bij Marleen en Margriet . Het voelt allemaal nog super aan. Ik loop van drankpost naar drankpost en geniet enorm van deze heerlijk stad Rotterdam. Als een groepje antillianen of surinamers zie zitten roep ik heel hard GO FOR SURINAME en wordt enthousiast toegejuigd. Mijn naam is nog nooit zo vaak geroepen. Ik wordt hier heel blij van. De 25 kilometer inmiddels 2 uur 48 minuten Ik geloof het allemaal wel. Ik besluit mij aan geen enkel schema te houden maar vooral te genieten
Bij 40 kilometer weet ik dat ik de medaille kan ophalen (zelfs als ik wandel) en bij de 40 zie ik in de verte 2 loopvrienden uit Voorburg. Jeetje Alex ik ga jou toch niet inhalen. En ja dat doe ik. Ondertussen blijft Loes heel lief bij me en zij voorziet mij nog van heerlijke druivensuiker. Tjeezus, wonderen bestaan. Ik probeer weer te genieten en loop de Coolsingel op. Wat een ambiance wat een sfeer.!! Aboutaleb staat bij binnenkomst en we krijgen allemaal een hand van deze amabele burgervarder. Jeetje ik ben weer binnen.
Mijn derde marathon.
Conclusie: Mijn derde Mijn Langzaamste Maar mijn leukste Dan slaat het kippenvel weer toe.
Er zijn heerlijke foliedekentjes..
Wat een tocht en wat een voorrecht om het te doen. Bij de finish zie ik Sophia met een grote glimlach. Zij is ook binnen!!Ik loop direct door na het Hilton Hotel. Daar tref ik Marjolein en Sonja aan.
Zij zijn helemaal eufoor. Marjolein is heeeeeeeeeel diep gegaan. Ze heeft toch maar geflikt. Schoenen worden voor ons uitgetrokken en ook onze massage man begint direct de kuiten te masseren. Heerlijk!
Na een half uur komen al onze atleten onze hotel kamer binnen. We hebben het allemaal gehaald.
Wat een tocht en wat een voorrecht om het te doen met deze Voorne atleten.
Allemaal uit groep 3 de marathon van Rotterdam 2011 .

Wat ben ik daar trots op!
Negen dagen later wordt ik getroffen door een TIA en beland in het ziekenhuis. Toch een beetje jammer. Ik moet heel veel typen voor de fijne motoriek Vandaar dit verslag van mij persoonlijk over de marathon.

Inge Wegereef

WINNAAR 2: MIke van Vught

Ik loop op het moment van schrijven 15 maanden, dus nog niet eens zo lang. Ik ben begonnen met hardlopen tijdens een militaire uitzending, en eigenlijk nog op 'commando' van mijn chef daar: 'Kom Mike, we gaan vanavond hardlopen!' Onnodig te zeggen dat dit voor mij een totale verrassing was: ik was toen geen duursporter en in temperaturen van boven de 40 graden al helemaal niet. Toch ben ik daar begonnen, dacht bij mezelf dat ik makkelijk 2,5 km moest kunnen hardlopen maar na 450 meter ging het licht al bij mij uit!

Toch ben ik door gegaan, heb tijdens mijn rustperiode een paar goede hardloopschoenen gekocht en ik ben toen helemaal verslingerd geraakt aan hardlopen! Familie, vrienden en collega's hadden eerst zoiets van 'och, is maar tijdelijk bij Mike', niets is minder waar. Nu zijn we inmiddels meer dan een jaar verder en als ik niet drie keer per week kan hardlopen voel ik me niet happy. Ik ben nu druk aan het trainen om in september 10 km in 50 minuten te lopen en gelukkig laat mijn baas het toe dat ik ook tijdens werktijd hardloop.

Juist hardlopen tijdens werktijd dat leverde me onlangs een mooi (en voor mij mooiste) loopmoment op: ik had die bewuste dag mijn werkzaamheden al vroeg klaar en had dus een mooi gaatje om eens even rondje vliegbasis van 10,4 km te gaan hardlopen. Het zou de tweede keer worden dat ik dat rondje zou hardlopen, lekker weer dus vooruit. Eerste adrenalinekick kreeg ik toen ik ter hoogte van het start-/landingsbaan was toen een landende F-16 over me heen scheerde, gaf me echt een lekker gevoel. Toen ik na ongeveer 20 minuten aan de andere kant bij het start-/landingsbaan was aangekomen stopte een F-16, vlieger knipperde een keer met zijn verlichting, duim omhoog en hij taxiede weer verder. Dat gaf me op dat moment precies dat duwtje die ik nodig had, want man-met-de-hamer had zich kort daarvoor even laten gelden. De laatste 3,5 km liep ik alsof ik op wolken liep!

Het zal voor sommigen misschien raar zijn dat ik daarvan extra kan genieten ondanks de herrie, maar dat waren precies de momenten dat ik die extra boost kreeg toen ik dat goed kon gebruiken! En dat noem ik dan een mooi loopmoment waar ik nog graag aan terug denk, ook al loop ik ik-weet-niet-hoe-vaak dezelfde route.

Mike van Vught